شاهتره

  • مدیر 

نام علمی:FUMARIA PAVIFLORA FUMARIA VAILLANTII

خانواده:  FUMARIACEAE  – شاهتره

شاهتره

دانستنیهای علمی : شاهتره بسته به گونه و رقم بومی اروپا ، آسیا و آفریقا است. برخی گونه های آن بومی ایران می باشد. جنس شاهتره گونه هاي علفي يك ساله با اندام هاي هوائي سبز متمايل به آبي را شامل مي شود. Fumaria  vaillantii در اراضي سنگلاخي و كنار جاده ها به وفور يافت ميشود و در ايران بيشتر در كرمان ، خراسان ، تهران ، قزوين ، كرج ، گرگان ، رودبار ، مازندران ، آذربايجان ، كرمانشاه ، ايلام  ، خرم آباد ، خوزستان ، شيراز ، بوشهر و مشهد گزارش شده است. Fumaria  Parviflora پراكندگي بيشتري در داخل مزارع و نيز نواحي مرطوب و كنار جوي هاي آبياري دارد. شاهتره برگ ريز در مازندران و گيلان و گلستان ، آذربايجان كرمانشاه ، شيراز ، كازرون ، كرمان ، جيرفت ، بم ، خراسان ، اطراف تهران و ورامين ، سنندج . اصفهان پراكندگي زيادي دارد. 

خصوصیات ظاهری : شاه تره (Fumaria  vaillantii) گياه علفي با اندام هاي هوايي ظريف و برگ هاي با دمبرگ بلند و دو يا سه بار شانه اي است. گل آذين خوشه اي كوتاه و حاوي ۱۵ – ۵ گل بدون دمگل يا با دمگل كوتاه است. گلبرگها به رنگ صورتي ديده مي شوند. ميوه فندقه كروي و چروكيده و كوچك تر از گونه اول  (۱٫۵ تا ۲ ميلي متر ) است.  گياه شاهتره برگ ريز (Fumaria  Parviflora) داراي بوته هاي علفي نيمه افراشته به ارتفاع حداكثر ۲۵ سانتي متر و شاخ و برگ متعدد و ساقه قوي است برگ ها شبيه گونه دوم و تا حدي كوچك و متمايل به رنگ آبي است. گل ها داراي دمگل كوتاهي هستند و گلبرگ ها به تعداد چهار عدد و به رنگ سفيد متمايل به صورتي ديده ميشوند.  گل آذين همانند گونه هاي قبلي در مرحله ميوه دهي به صورت غير متراكم ديده مي شود ميوه ۲ ميلي متر قطر دارد. اين گونه زمان گل دهی آن طولانی و از اواسط بهار تا پائیز است. بهترین زمان برداشت گیاه در فصل بهار و بعد از زمان گل‌دهی است که گیاه به طور کامل رشد کرده است.

شرایط محیط رشد: در مزارع، باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌روید. شاه‌تره اکثراً در کنار جاده‌ها و یا به عنوان علف هرز مزارع می‌روید. شاهتره با هر خاكي سازش دارد. اما خاكها غني از آهك و با بافت لومي و زهكشي شده را ترجيح ميدهد.  پس از برداشت محصول آنها را به طور طبیعی درسایه و یا به طور مصنوعی در خشک کنهای مخصوص در ۴۰ تا ۵۰ درجه حرارت خشک می نمایند.


خواص درمانی و کاربردها:
 قسمت مورد استفاده آن شامل برگ، ساقه و گل‌هاست که به طور مخلوط با هم استفاده می‌شوند. شاه‌تره حاوی حدود یک درصد آلکالوئید است که اکثراً از مشتقات بنزیل اینتروکینولین هستند. مهم‌ترین این آلکالوئیدها شامل فومارین (پروتویین)، فوماریلین و سیناکسین هستند. از دیگر ترکیبات مهم آن می‌توان فلاوونوئیدها و اسیدهای گیاهی به ویژه اسید فوماریک و موسیلاژ را نام برد.  در بعضی از کشورها محصولاتی به شکل قطره از عصاره این گیاه به صورت منفرد و یا مخلوط با گیاهان دیگر تهیه شده است. این گیاه برای تسکین درد، بند آوردن خونریزی، سم‌زدایی از بدن، درمان بیماری‌های انگلی و درمان یبوست سودمند است. همچنین به عنوان دارویی موثر برای تصفیه خون تجویز می‌کنند. مهم‌ترین مصرف این گیاه برای برطرف کردن بیماری‌های پوستی مانند اگزماست که این اثر را مربوط به وجود اسید فوماریک موجود در آن می‌دانند. این گیاه که خاصیت آنتی‌هیستامینی دارد کاهش‌دهنده تپش قلب، ضداسپاسم، ضدورم، ادرارآور، آرام‌بخش و پایین آورنده فشارخون بالا نیز می‌باشد. در طب عوام به عنوان ادرارآور و مسهل مصرف می‌شود. ترکیب مقداری عرق شاه تره و عرق کاسنی برای شفافیت پوست و زیبایی استفاده دارد. شاهتره يكساله گياه پوششي مناسبی برای فضاي سبزبه شمار می رود. 

نحوه تکثیر گیاه : 
تكثير شاهتره از طريق كشت بذر در بهار صورت مي گيرد.
 بذر هاي شاهتره كوچك است از اين رو  بايد عمق قرار گرفتن بذر در خاك كمتر از يك سانتي متر باشد.  
دانه ها را در زمینی که قبلاً شخم زده شده و نسبتاً مرطوب و سبک باشد در فروردین ماه می کارند پس از نمایان شدن گیاه جوان فاصله آنها را از یکدیگر کم کرده و مراقبتهای لازم از قبیل خارج کردن علفهای هرز، و غیره را انجام می دهند.

منابع  http://en.wikipedia.org/wiki/Fumaria_parviflora
http://ircmj.com/?page=article&article_id=3475
http://parks.tabriz.ir/?MID=21&Type=News&TypeID=5&id=140
http://plants.usda.gov/core/profile?symbol=FUVA
http://www2.dijon.inra.fr/hyppa/hyppa-a/fumpa_ah.htm


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *